6 ต.ค.63 @ "ผู้พิพากษา 5 ท่าน ไม่อนุญาตให้ฎีกา" คดีที่ 1 อาญา_แจ้งความอันเป็นเท็จ ตอนที่ 1/2 @ "หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" ก่อนเตรียมฟ้องศาลทุจริตครั้งสำคัญของประเทศไทย

สวัสดีครับทุกท่าน ในที่สุดการต่อสู้เฉพาะตัวผมคนเดียว ที่ถูกฟ้องศาล 5 คดี และถูกแจ้งความดำเนินคดี 1 คดี ใกล้เดินทางถึงที่สุดในฐานะ "จำเลย" ฝ่ายตรงข้าม (ผู้นำคนพิการในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา) มีพฤติกรรมไม่เลิกต่อแย ทั้งในสำนวนคำอุทธรณ์ หรือฎีกา เนื้อหาปั้นน้ำเป็นตัว โกหก ไม่ตรงกับความเป็นจริง แม้ในชั้นพิจารณาคดี ให้การในชั้นศาล ก็พูดปด ไม่เกรงกลัวคำสาบาน ผมแทบไม่ต้องแปลกใจเลยว่า เวลาผู้นำคนพิการคนนี้พูดอะไรออกไป ล้วนไม่เป็นความจริง แม้ในชั้นศาลก็ตาม ส่วนตัวผมเชื่อมั่นเลยว่า ตัวผู้นำคนนี้ในปัจจุบัน เวลาไปพูดเรื่องอะไร กับใคร ที่ไหน ก็คงไม่ได้รับความเชื่อถือ เหมือนทุกๆ คน ก็จะรู้นิสัยว่า พูดสิ่งใดเรื่องใด ให้หาร 5 หาร 10 ไว้ก่อน

กลับมาที่คดีที่ผมต้องเป็นจำเลย ในคดีแจ้งความเท็จนี้ ผมเรียกว่า "คดีที่ 1" ในชั้นศาลชั้นต้นได้มี คำพิพากษา "ยกฟ้อง" ไปแล้ว สามารถอ่านบทความที่ลิงก์นี้ครับ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/11.html แต่ฝ่ายตรงข้ามหรือโจทก์ยังติดใจจึงอุทธรณ์ ทางเราก็ทำแก้อุทธรณ์มาส่งที่ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จนผมได้รับหมายเรียกให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ในวันที่ 24 เม.ย.63 ผมกับภรรยาก็มาตามศาลนัด และฟังคำพิพากษา "ยืนยกฟ้อง" ตามศาลชั้นต้น สามารถอ่านบทความที่ลิงก์นี้ครับ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/17.html

"หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" ของคดีที่ 1_อาญา แจ้งความอันเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงาน

เมื่อฝ่ายตรงข้าม แพ้คดีจนถึงชั้นอุทธรณ์ ก็ยังเดินหน้าฎีกา ต่อ ผมทราบเรื่องจากการโทรศัพท์ติดตามไปที่ "ฝ่ายรับเรื่องอุทธรณ์และฎีกา" ที่ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จึงได้ทราบว่า ผมยังไม่ต้องทำสำนวนแก้ฎีกา มาให้ศาล อันเนื่องจาก สำนวนยังไม่กลับมา ซึ่งในระหว่างติดตามเรื่องนั้น สังเกตได้ว่า ใช้เวลานานพอสมควรเมื่อเปรียบเทียบกับอีกคดี (คดที่ 2 อาญา_หมิ่นประมาท) ที่ทราบว่าต้องเขียนแก้ฎีกา ภายใน 15 วัน ในท้ายที่สุด ก็ทราบความจริงว่าเหตุใด ถึงใช้เวลานาน อันเนื่องจาก "คำฎีกา" ผ่านการพิเคราะห์จากท่านผู้พิพากษาถึง 5 ท่าน (ซึ่งผมจะได้นำมาแบ่งปันประสบการณ์ให้ได้ทราบกัน ในตอนที่ 2/2) ครับ

ประมาณ 1 เดือน ผ่านไป ผมติดต่อกลับมาที่ "ฝ่ายรับเรื่องอุทธรณ์และฎีกา" ที่ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อีกครั้ง เจ้าหน้าที่จึงแจ้งให้ทราบว่า ท่านผู้พิพากษา "ไม่อนุญาตให้ฎีกา" ดังนั้น ส่งผลให้ผมต้องดำเนินการ ดังนี้

• ยื่นคำร้องขอรับ "หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" ต่อท่านผู้พิพากษาศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
• ยื่นคำร้องขอสำเนา "ฎีกาของโจทกฺ" และ "หนังสือคำสั่งไม่อนุญาตให้ฎีกา" พร้อมรับรองสำเนา

ซึ่งในบทความตอนที่ 1/2 นี้้ ผมจึงอยากให้ผู้อ่านทุกท่าน ได้รับความรู้ไปด้วยกันครับ ผมนำคำร้อง 2 ฉบับ มาแบ่งปันทุกท่านมาให้ดูเป็นตัวอย่างด้วยครับ

ตัวอย่าง "คำร้องขอหนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" พร้อมรับรองสำเนา 1 ชุด (หน้าที่ 1/2)

ตัวอย่าง "คำร้องขอหนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" พร้อมรับรองสำเนา 1 ชุด (หน้าที่ 2/2)

ตัวอย่าง "คำร้องขอฎีกาโจทก์และคำสั่งไม่อนุญาตให้ฎีกา" พร้อมรับรองสำเนา (หน้า 1/2)

ตัวอย่าง "คำร้องขอฎีกาโจทก์และคำสั่งไม่อนุญาตให้ฎีกา" พร้อมรับรองสำเนา (หน้า 2/2)

เมื่อยื่นเรื่องคำร้องทั้ง 2 ฉบับ เรียบร้อยแล้ว ทางเจ้าหน้าที่ฝ่ายเก็บสำนวน แจ้งด้วยวาจาว่า อีกประมาณ 3-7 วัน ให้ติดต่อกลับมาที่ฝ่ายเก็บสำนวน ว่า "หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" ออกแล้วหรือยัง โดยย้ำว่า ควรติดต่อมาก่อน ไม่ควรเดินทางมาเลย เพราะถ้าหนังสือไม่ออกจะเสียเวลา จากนั้นผมติดต่อมาที่ฝ่ายเก็บสำนวน ในวันที่ 9 ต.ค.63 และได้รับคำตอบมาว่า "หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" อกกแล้ว ให้มารับได้เลย ผมกับภรรยา จึงเดินทางไปรับหนังสือพร้อมคัดสำเนาฎีกา และคำสั่งไม่อนุญาตให้ฎีกา ในวันที่ 14 ต.ค.63 ผมจึงขอนำหนังสือมาแบ่งปันให้ผู้อ่านทุกท่าน ได้เห็นเป็นตัวอย่าง ว่า เมื่อคดีความต่างๆ สิ้นสุดลงแล้ว เราในฐานะ "จำเลย" ต้องดำเนินการเช่นนี้ คือ การขอหนังสือรับรองคดีถึงที่สุด มาเก็บไว้เป็นหลักฐาน เพื่ออนาคตอาจจะนำไปใช้ประโยชน์อื่นได้ต่อไปครับ

"หนังสือรับรองคดีถึงที่สุด" ของคดีที่ 1_อาญา แจ้งความอันเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงาน

สำหรับคดีที่ 1_อาญา_แจ้งความอันเป็นเท็จต่อเจ้าพนักงาน คดีที่ 2_อาญา_หมิ่นประมาท และคดีที่ 3_แพ่ง_หมิ่นประมาท (ต่อเนื่องจากคดีที่ 2) นั้นมีความเกี่ยวพันกันตรงที่ ผู้ฟ้องหรือโจทก์ เป็นคนๆ เดียวกัน เป็นผู้นำคนพิการในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่ยังเป็นผู้นำพาคนพิการอีก 5 คน ไปแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน กับ รองประธานเครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ ที่สถานีตำรวจพระนครศรีอยุธยา และตำรวจไม่ส่งฟ้องไปยังสำนักอัยการจังหวัดพระนครศรีอยุธยา อันเนื่องจากข้อมูลหลักฐานไม่เพียงพอต่อการดำเนินคดี

จากฐานะ "จำเลย" ผมและคณะทำงาน กำลังจะเปลี่ยนสถานะเป็น "โจทก์" และเป็นโจทก์ที่มีพร้อมทั้งข้อมูลพยานหลักฐาน และพยานบุคคล ที่เต็มเปี่ยมไปด้วยคุณภาพ มากกว่า 2,000 หน้า และพยานกว่า 50 ปาก ส่วนจะฟ้องในมาตราใดนั้น ไม่ต้องสงสัยกังวลใจ เดี๋ยวรู้กัน ตอนนี้รู้อย่างเดียวว่า "จัดเต็ม จัดหนัก" แน่นอน ไม่หน่อมแน้ม ลิงหลอกเจ้าไปวันๆ แบบใครหลายๆ คน ที่อยากเป็นโจทก์ เพราะต้องการเอาคำโกหก ไปเรียกร้องเงินทองจากผู้นำคนพิการระดับประเทศ ที่ไม่รู้จะจัดการผมและคณะทำงาน อย่างไร จึงไปหลงเชื่อคำโกหก ของผู้นำคนพิการระดับจังหวัด

ที่ผมเงียบไป เพราะต้องใช้เวลาศึกษากฎหมายในฐานะ "จำเลย" ผ่านมาแล้ว 2 ปี ตอนนี้ผมพร้อมแล้วที่จะศึกษากฎหมายในฐานะ "โจทก์" ครับ โดยเริ่มต้นจากมูลค่า 10 ล้านบาทก่อน เนื้อหาสาระ ที่ผู้อ่านจะได้ความรู้อะไรบ้าง ผมจะนำมาแบ่งปันตลอดการดำเนินการ ให้ได้อ่านกันครับ สำหรับตอนที่ 2/2 ผมจะได้นำข้อมูลของการ "ไม่อนุญาตให้ฎีกา" มาแบ่งปันเป็นความรู้กับทุกท่านครับ

ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณคณะท่านผู้พิพากษาศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ภาค 1 และกระบวนการยุติธรรม ครับ

พิมพ์เผยแพร่เมื่อ 17 ต.ค.63

ขอบพระคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

27 เม.ย.63 @ "คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1" คดีที่ 2 อาญา_หมิ่นประมาท ตอนที่ 2/3 @ รายงานตัวสำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี

สวัสดีครับทุกท่าน สำหรับบทความใน "ตอนที่ 2/3 @ รายงานตัวสำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี" ผมอยากถ่ายทอดประสบการณ์ให้กับผู้อ่านทุกท่านจากประสบการณ์ตรงของผมเอง เริ่มจากวันที่ 16 สิงหาคม 2562 ผมเดินทางไปศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อฟังคำพิพากษา แล้วมีคำพิพากษาว่า ผม "หมิ่นประมาท" ผู้นำคนพิการระดับจังหวัด (สามารถอ่านเพิ่มเติม "ตอนที่ 1/3 @ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง") ส่งผลทำให้ผมต้องเสียค่าปรับวางที่ศาลเพิ่มเติม และตัวผมยังต้องเดินทางไปรายงานตัวที่สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เพื่อออก "บัตรประจำตัวการคุมความประพฤติ" (สีชมพู) โดยในบัตรประจำตัวระบุให้ผมไปรายงานตัวที่ สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี เพราะผมมีทะเบียนบ้านและอาศัยในเขตจังหวัดนนทบุรี

ผมจำได้ว่าวันที่ 16 สิงหาคม 2562 ผมมีนัดอัดรายการ "คมชัดลึก" ของช่องทีวี เนชั้น 22 (NATION 22) เวลา 16.00 น. ผมและภรรยาพร้อมกับน้องที่มาขับรถให้ เรามาไม่ทัน ทาง สนง.คุมประพฤติ จ.พระนครศรีอยุธยา ติดเที่ยงพอดี แต่ภรรยาผมมีไหวพริบดี จึงขอนำเอกสารมากรอกก่อนระหว่างรอ จนท.ทานข้าวเที่ยง ทำให้เราไม่ได้รอแบบสูญเปล่า อีกทั้ง จนท. ตัดสินใจที่จะทำงานเร็วขึ้น จึงทำให้เราสามารถออกเดินทางจากพระนครศรีอยุธยาประมาณ 14.30 น. เราใช้เวลาเพียง 1 ชม. 30 นาที เดินทางมาถึงอาคารเนชั่น กม.5 ถนนบางนา-ตราด แบบฉิวเฉียด ทุกท่านสามารถดูเทปรายการ "คมชัดลึก ตอน: ชำแหละคนใจบาป หากินกับคนพิการ" ตามลิงก์นี้นะครับ https://www.youtube.com/watch?v=O-rNT_hISDU&t=732s หรือจะดูจากที่ผมวางคลิปไว้ข้างล่างนี้

  

จากนั้นมาผมก็ได้มารายงานตัวที่ สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี แล้ว 2 ครั้ง คือเมื่อวันที่ 7 พ.ย.62 และ 11 ก.พ.63 เจ้าหน้าที่ที่ดูแลเรื่องนี้ตอนผมรายงานตัว ดีเยี่ยมและสุภาพกับผมอย่างมากครับ ที่ผมพิมพ์ให้ทุกท่านได้อ่านถึงตรงนี้ ผมแชร์ประสบการณ์ของการต้องกลายเป็นคนที่ต้องมี "บัตรประจำตัวการคุมความประพฤติ" และต้องมารายงานตัว หากท่านใดพึ่งมาอ่าน ผมขอบอกซ้ำว่า ผมเป็นคนพิการรุนแรง แต่เมื่อตามกฎหมายผมต้องมาทั้งขึ้นศาล หรือแม้แต่รายงานตัวก็ตาม ไม่มีอะไรที่สบายเลย ภรรยาผมร้องไห้ไม่รู้กี่ครั้ง เธอไม่ได้ร้องไห้เพราะผมต้องขึ้นศาล หรือต้องต่อสู้เพื่อคนอื่นนะครับ แต่เธอร้องไห้กับความอดทนที่ทั้งตัวผมและครอบครัวต้องต่อสู้กับความไร้สำนึกถึงความถูกต้องของข้าราชการที่เกี่ยวข้อง ที่ปล่อยให้ครอบครัวเราเผชิญกับวิบากกรมในครั้งนี้ แล้วเจ้าหน้าที่รัฐละเลยความถูกต้อง ไม่ใช้อำนาจหน้าที่ที่มีอยู่ ให้ถูกต้อง สงสารบรรพชนที่กอบกู้บ้านเมืองมา ปล่อยให้ครอบครัวผมและครอบครัวคนพิการต้องต่อสู้กันตามลำพัง

ผมเดินทางไปรายงานตัวที่สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี มาแล้ว 2 ครั้งครับ

หากทุกท่านได้ตามอ่านบทความใน ตอนที่ 1/3 @ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง จะทราบคำสั่งของท่านผู้พิพากษาที่ให้ผมรอลงอาญา 2 ปี และรายงานตัว 1 ปี รวม 4 ครั้ง ระเบียบการในการรายงานตัวผมได้นำมาวางเป็นภาพสแกนข้อมูลภายในบัตรประจำตัวฯ สีชมพูแล้ว ตัวผมเองต้องขึ้นศาลทั้ง 5 คดี ใช้ความอดทนกับสภาพร่างกายที่พิการรุนแรงในการขึ้นศาล ศาลบางจังหวัดไม่มีลิฟต์เพราะสร้างมานาน ด้วยความที่ผมเกรงใจเจ้าหน้าที่ ผมตัดสินใจขี่หลังน้อง (คุณเทพฤทธิ์ ศรีคงรักษ์) ที่มาช่วยขับรถ ขึ้นไปถึงชั้น 2 จนต้องเข้าโรงพยาบาล เพราะกระเพาะปัสสาวะกระแทก กับหลัของน้องที่ผมขี่หลัง สุดท้ายหลังจากนั้นผมจึงต้องรบกวนให้เจ้าหน้าที่ รปภ. ช่วยกันดันล้อรถเข็นขึ้นบันไดศาล ตลอดมาจนถึงปัจจุบันครับ ซึ่งแน่นอนว่า ความทุกข์เหล่านี้ต้องมีคนรับผิดชอบ ไม่ว่าจะในปัจจุบันหรือตามเวรกรรมก็ตาม

สำหรับบทความนี้ ผมเริ่มหัวข้อเป็น 27 เม.ย.63 เพราะว่าในคดีนี้ ในชั้นศาลอุทธรณ์ มีคำพิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง แน่นอนว่า ผมได้ติดต่อมาที่สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี ว่าคณะท่านผู้พิพากษาได้ยกฟ้องแล้วต้องทำอย่างไรบ้าง จึงได้ทราบว่า ให้ผมนำ "คำพิพพากษาของศาลอุทธรณ์ภาค ๑" ไปให้เท่านั้น จะดำเนินการเรื่องให้ ดังนั้นวันที่ 27 เม.ย.63 ช่วงเช้า ผมจึงออกจากบ้านบริเวณบางบัวทอง วิ่งตรงมาที่สำนักงานคุมประพฤติจังหวัดนนทบุรี ที่ตั้งอยู่บนถนนติวานนท์ แล้วจึงเดินทางไปยังศาลแพ่ง จ.พระนครศรีอยุธยา เพื่อรอนัดพร้อมในช่วงบ่าย 13.30 น. ครับ

ในสภาวะไวรัสโควิดระบาด มาศาลก็ต้องใส่หน้ากากอนามัยตลอดเวลาครับ

ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองพระนครศรีอยุธยา

หลังจากขึ้นศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยาเรียบร้อยแล้ว โดยท่านผู้พิพากษามีคำสั่งพิจารณาให้ จำหน่ายคดีไว้ชั่วคราว (อ่านเพิ่มเติมที่ลิงก์ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/19.html) ครอบครัวเราก็เดินทางไปที่ศาลเจ้าพ่อหลักเมืองพระนครศรีอยุธยา เนื่องจากวันที่ 30 เมษายน 2563 ฤกษ์งามยามดี ครอบครัวเราจะมาทำบุญที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยเราจะมาถวายไข่ต้มจำนวน 200 ฟอง ให้กับท่านศาลเจ้าพ่อหลักเมืองฯ ก่อนไปทำบุญถวายสังฆทานและปัจจัยที่วัดสีกุก รวมทั้งเรายังตั้งใจที่จะทำบุญด้วยแรงกายให้กับทางวัดสีกุก ต่อไปครับ

จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นกรุงเก่าเมืองโบราณ มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์มากมาย มีดวงจิตดวงวิญญาณของบรรพบุรุษ บูรพระะกษัตริย์ ที่ปกป้องบ้านเมือง เป็นจังหวัดที่มีความพิเศษ สำหรับผมมากกว่าจังหวัดอื่นๆ นอกเหนือจาก กรุงเทพมหานคร ดังนั้น ผมคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่า ผู้นำคนพิการคนนี้เวลาสาบานในศาล (แบบเสียงดังฟังชัดเกินคนปกติพูด ออกไปทางกึ่งตะโกนสาบานด้วยซ้ำ) เขาคิดอะไรในสมอง ไม่กลัวเวรกรรม ไม่กลัวสิ่งศักดิ์สิทธิ์ หรืออาจจะเอานิ้วขัดไขว้กันแบบมองไม่เห็นหรือเปล่า ใช้ตรรกะอะไรคิด ถึงกล้าสาบานในศาลขนาดนั้น คงใกล้ถึงเวลาชดใช้ตามคำสาบานแล้วกระมัง สาธุ ครับ

สำหรับตอนที่ 3/3 ผมจะแบ่งปันความรู้เกี่ยวกับคดีที่ 2 อาญา_หมิ่นประมาท ในด้านข้อกฎหมาย (เท่าที่ผมมีความเข้าใจนะครับ) พร้อมกับตัวอย่างหลักฐานจริงประกอบการค้านอุทธรณ์ ประกอบคำอธิบายครับ แน่นอนว่าในตอนที่ 3/3 นี้ ผู้อ่านจะเริ่มเห็นจุดเชื่อมโยงตัวละครบุคคลสำคัญๆ ในการโกงสิทธิ์คนพิการ ครับ

พิมพ์เผยแพร่เมื่อ 2 พ.ต.63

ขอบพระคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

27 เม.ย.63 @ "ผู้พิพากษาพิจารณาคดี จำหน่ายคดีชั่วคราว" คดีที่ 5 แพ่ง_หมิ่นประมาท ตอนที่ 1/3 @ ท้ายคำร้องจะฟ้องเท็จและเบิกความเท็จ

สวัสดีครับทุกท่าน บทความนี้เป็นซีรี่ส์สั้นๆ ก่อนเพียง 3 ตอน นับเป็นคดีที่ 5 เป็นคดีแพ่ง ส่วนตัวผมคิดว่า ผมคงเป็นคนส่วนน้อยมากๆ ในฐานะคนพิการที่ถูกฟ้องถึง 5 คดี ในเวลาไล่เรี่ยกัน แน่นอนว่า คนพิการธรรมดาๆ คงจะไม่ถูกฟ้องเยอะขนาดนี้ ผมจำได้เลยว่า คุณแม่ผม น้องสาวผม ญาติผม กังวลใจมาก ส่วนภรรยาผมนั้นเธอเป็นนักต่อสู้อยู่แล้ว เธอเข้าใจในเรื่องราวความเป็นมาต้นสายปลายเหตุ จนทำให้ผมถูกฟ้องถึง 5 คดี แน่นอนว่าผมคิดว่ามีความเป็นไปได้อย่างมากที่ทุกๆ คดีนั้น มีจุดเชื่อมโยงมาจากการที่ผมออกมาขับเคลื่อนเปิดโปงการทุจริตคอรัปชั่นของผู้นำคนพิการ และการทุจริตประพฤติมิชอบเจ้าหน้าที่รัฐที่มีอำนาจหน้าที่มีส่วนเกี่ยวข้องแต่ละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ หรืออาจจะใช้อำนาจหน้าที่ในทางมิชอบได้

คดีที่ 5 คดีแพ่ง ที่มีที่มาที่ไปจากคดีที่ 2 คดีหมิ่นประมาท สืบเนื่องจากเมื่อฝ่ายตรงข้ามชนะคดีหมิ่นประมาทในศาลชั้นต้น แต่ฝ่ายตรงข้ามก็ยังคงอุทธรณ์แม้ว่าจะชนะคดี ส่วนตัวผมแน่นอนว่าต้องอุทธรณ์ด้วยเช่นกัน (อ่านเพิ่มเติมที่ลิงก์นี้ครับ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/18.html) เพราะตามข้อเท็จจริงผมไม่เคยหมิ่นประมาทโจทก์ซึ่งเป็นผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้ แม้แต่น้อย และเหตุที่ต้องใส่ชื่อนามสกุลลงไปในแผนผังนั้นมีความจำเป็น ไว้อธิบายทางคณะกรรมการของกระทรวงแรงงานว่าเคยเป็นรองประธานเครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการเท่านั้น

เนื่องจากโจทก์ในคดีนี้ ได้กล่าวถึงชื่อผม และนำบัญชีธนาคารของผมออกมาพูดในทางเสียหายพร้อมกับผู้นำคนพิการคนอื่นๆ อีกกว่า 10 คน หลังจากที่ผมออกมาเปิดโปงการโกงสิทธิ์คนพิการ จึงเป็นเหตุให้ผมต้องเชื่อมโยงตัวบุคคลในแผนผัง โดยที่ผมไม่เคยพาดพิงโจทก์แต่อย่างใด (การเชื่อมโยงบุคคลเพื่อเปิดโปงตัวละครสำคัญๆ ทั้งตัวผู้นำคนพิการระดับประเทศและอดีตข้าราชการ รออ่านใน "ภาค ๑ ปฐมบทของการขับเคลื่อนพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ" เร็วๆ นี้ครับ

สำหรับภาพคำร้องที่ผมยื่นเมื่อวันที่ 27 เม.ย.63 ในคดีที่ 5 คดีแพ่ง
ระบุชัดเจนว่า จะฟ้องกลับในคดีที่ 1 ที่โจทก์เคยฟ้องศาลว่าผมแจ้งความเท็จ

หากมีคำสุภาษิตโบราณว่า "แกว่งเท้าหาเสี้ยน" ผมคิดว่าคดีที่ 5 คดีแพ่ง_หมิ่นประมาท ครั้งนี้ สามารถใช้สุภาษิตโบราณนี้ได้เลยครับ เพราะสำหรับคดีที่ 5 ที่เชื่อมโยงจากคดีที่ 2 หมิ่นประมาท ผมยังคงไม่ฟ้องกลับในคดีนี้ เพราะผมยังมีเรื่องงานที่ต้องช่วยเหลือคนพิการเสียก่อน ผมกำลังทำโครงการ Workable Organization อยู่ครับ ทางหนึ่งก็เปิดโปงการโกงสิทธิ์คนพิการ ในนามเครือข่ายพิทัักษ์สิทธิ์คนพิการ  ทางหนึ่งก็แนะนำการส่งเสริมอาชีพคนพิการที่ถูกต้อง ในนาม Workable Organization ครับ

ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีคดีเกิดขึ้น 3 คดี ทั้งหมดเกิดจากโจทก์ ซึ่งเป็นผู้นำคนพิการระดับจังหวัด ฟ้องผมคนเดียว ผมกับทางทนายได้ปรึกษากันแล้ว ในคดีที่ 1 คดีแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน นั้นมีสิ่งผิดปกติมากมาย และที่สำคัญ ศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ พิพากษาให้ "ยกฟ้อง" ทั้ง 2 ศาล กอปรกับหากพิจารณาตามคำพิพากษาจะพบว่า "การแจ้งความของผมต่อผู้นำคนพิการคนนี้นั้นเป็นข้อเท็จจริง" จึงไม่เป็นการแจ้งความเท็จ เราจึงตัดสินใจร่วมกันว่า ในคำร้องส่วนท้ายนั้น ย่อหน้าสุดท้ายเราจะระบุ ถึงการจะฟ้องผู้นำคนพิการคนนี้ว่าได้ "ฟ้องเท็จและเบิกความต่อศาลอันเป็นเท็จ" และในเร็วๆ นี้ ทางทนายจะได้ทำการฟ้องศาลต่อไปครับ

ผมจะนำทุกท่าน ได้ทราบความตามคำร้องของผม โดยหน้าแรกเป็น รายงานกระบวนพิจารณา ส่วนอีก 5 หน้า เป็น คำร้อง 4 หน้า+ฎีกาตัวอย่าง 1 หน้า ดังนี้ครับ

หน้าที่ 1

สำหรับหน้าแรกนี้เป็น "รายงานกระบวนพิจารณา" ผมขอให้ความรู้เพื่อนๆ ว่าเนื่องจากคดีที่ 5 คดีแพ่ง นี้มีผลผูกพันมาจากคดีที่ 2 คดีหมิ่นประมาท ทำให้คดีหมิ่นประมาท ต้องถึงที่สุดก่อนในชั้นฎีกา ท่านผู้พิพากษาคดีนี้ จึงได้นัดหมายทั้งสองฝ่ายในวันที่ 27 เม.ย.63 หลังจากการฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์คดีที่ 2 หมิ่นประมาท ในวันที่ 22 เม.ย.63 (สถานการณ์จริงฟังคำพิพากษาในวันที่ 24 เม.ย.63) และเมื่อทั้งสองฝ่ายทราบผลคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค ๑ เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองฝ่ายจึงขอจำหน่ายคดีออกไปก่อนจนกว่าคดีหมิ่นประมาทจะถึงที่สุด ครับ

หน้าที่ 2

หน้าที่ 3

ในหน้าที่ 3 นี้ ผมขออนุญาตพิมพ์เป็นความคิดฉบับย่อให้บางท่านที่อาจจะทำความเข้าใจยากกับข้อความทางกฎหมาย เช่น คนพิการ และสมาชิกในครอบครัว ที่อาจจะกำลังตามอ่านบทความในตอนต่างๆ ดังนี้ครับ

ในคำร้องได้อ้างถึง คำพิพากษาศาลฎีกา 706/2531 ที่มีการอ้างอิงมาตรา 329 และยืนตามศาลอุทธรณ์ "ยกฟ้อง" และเป็นกรณีศึกษาได้ว่า ผมได้แสดงความคิดเห็นโํดยสุจริต ปกป้องส่วนได้เสียตามทำนองคลองธรรมโดยสุจริต ซึ่งแม้ว่าผมจะฟังคำพิพากษาว่าผม หมิ่นประมาท แต่ในชั้นอุทธรณ์คำพิพากษาได้พิพากษา "ยกฟ้อง"

หน้าที่ 4

ในหน้าที่ 4-5 นี้ เป็นข้อความการโดยย่อของการ "พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง" ของศาลอุทธรณ์ภาค ๑ และในย่อหน้าสุดท้ายตามที่มผมกล่าวอ้างไว้ข้างต้น คือ ผมจะฟ้องกลับในคดีที่ 1 ว่าผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้ได้กระทำการ "ฟ้องเท็จต่อศาล และเบิกความเท็จในชั้นศาล" หรือมีเจตนาที่จะทำให้ผมต้องทั้งเสียเวลา เสียโอกาสในการทำงานขาาดรายได้ เสียค่าใช้จ่าย ค่าคนขับรถ ค่าน้ำมัน ค่าซ่อมบำรุงรถ และอื่นๆ ซึ่งผมได้ทำรายการความเสียหายไว้หมดแล้ว

หน้าที่ 5

หน้าที่ 6 คำพิพากษาฎีกา 706/2531

ในหน้าที่ 6 นี้เป็น คำพิพากษาฎีกา 706/2531 ซึ่งเป็นกรณีศึกษาที่ทางทนาย นำมาอ้างอิงในคำร้องขอให้พิพากษายกฟ้อง ในศาลแพ่งนี้ แต่เนื่องจากท่านผู้พิพากษามีพิจารณาให้ จำหน่ายคดีไว้ชั่วคราว ตามเอกสารหน้าที่ 1 ดังกล่าวข้างต้น ครับ

ตามที่ผมได้เกริ่นไว้แล้วนะครับว่า คดีในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา นับเป็นกลุ่มคดีที่มีความเป็นมา และการเชื่อมโยงกับบุคลจำนวนมาก อีกทั้งยังอาจจะเชื่อมโยงไปยังขบวนการทุจริตคอรัปชั่น และทุจริตประพฤติมิชอบ หรือไม่อย่างไร ขึ้นกับข้อมูลหลักฐานที่ผมจะมานำเสนอ และทุกท่านที่ได้อ่านนั้นจะมีดุลพินิจอย่างไร

ในตอนที่ 2/3 ผมจะนำข้อมูลจริงที่ผู้อ่านจะได้ทั้งความรู้ และความจริง อะไร ฝากติดตามด้วยครับ แน่นอน ว่า 3 คดีของจังหวัดพระนครศรีออยุธยา เกี่ยวข้องกับ  "ภาค ๑ ปฐมบทของการขับเคลื่อนพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ" แบบจัดเต็ม ไม่มีข้าม เร็วๆ นี้ครับ ใครเป็นใคร จะได้รู้กันไปครับ

ขอบพระคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

24 เม.ย.63 @ "คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1" คดีที่ 2 อาญา_หมิ่นประมาท ตอนที่ 1/3 @ พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง

สวัสดีครับทุกท่าน สำหรับบทความตอนนี้จะพิเศษกว่าคดีอื่นๆ ทั้ง 5 คดี นะครับ คดีนี้ผมเรียกว่า คดีที่ 2_อาญา หมิ่นประมาท ซึ่งฝ่ายตรงข้ามหรือโจทก์เป็นคดีเดียวกันกับคดีที่ 1_อาญา แจ้งความเท็จ ที่มีคำพิพากษา "ยกฟ้อง" ในศาลชั้นต้น เมื่อฝ่ายตรงข้ามอุทธรณ์ คณะท่านผู้พืพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ก็ พิพากษา "ยืนยกฟ้อง" ตามศาลชั้นต้น ด้วย ส่วนตัวผมอดทนในคดีนี้ เพราะตามที่ผมบอกไว้คือ คดีนี้จะพิเศษมาก ซึ่งผมจะได้ลงรายละเอียดจุดที่น่าสนใจให้ทุกท่านได้อ่านกันครับ แต่ในเบื้องต้นก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากที่คดีนี้ในชั้นอุทธรณ์ คณะท่านผู้พืพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ได้ "พิพากษากลับให้ยกฟ้อง" ค้านกับคำพิพากษาในศาลชั้นต้น รายละเอียดเป็นอย่างไรตามอ่านกันครับ

คดีนี้ฝ่ายตรงข้ามใช้ข้อมูลหลักฐานเดียวกัน ฟ้องหมิ่นประมาทกับผมทั้งหมด 3 คดี ใน 3 จังหวัด คือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดปทุมธานี และจังหวัดสมุทรสาคร ซึ่งในศาลชั้นต้นนั้น

• จังหวัดปทุมธานี ท่านผู้พิพากษาได้พิพากษา "ยกฟ้อง" **หมายเหตุ: คดีนี้ผมยังไม่ได้พิมพ์บทความเนื่องจากมีข้อมูลหลักฐานบางส่วนที่สำคัญๆ ที่ต้องจัดเรียง และส่วนตัวผมนับว่าคดีที่ปทุมธานี เป็นคดีใหญ่เนื่องจากผู้ฟ้องเป็นเจ้าหน้าที่ราชการที่เกี่ยวข้องกับสิทธิคนพิการ
• จังหวัดสมุทรสาคร ท่านผู้พิพากษา ได้พิพากษา "ยกฟ้อง" ในชั้นไต่สวนมูลฟ้อง ซึ่งผมได้พิมพ์เป็นบทความไว้ถึง 6 ตอน (สามารถอ่านลิงก์ตอนที่ 1/5 "ยกฟ้อง" ที่ลิงก์นี้ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/12.html และบทความรวมได้ที่ลิงก์ https://npr-pwd.blogspot.com/p/blog-page_8.html)
• จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ท่านผู้พิพากษา ได้พิพากษา "หมิ่นประมาท" **ตามอ่านในหน้าที่ 3 ของภาพที่ผมได้ลงไว้ในบทความนี้ แต่มีจุดน่าสนใจตรงที่ ท่านผู้พิพากษาได้พิจารณาคดี ให้ผมไม่ต้องรับโทษท้ายฟ้อง และไม่ต้องขอขมาทางรายการทีวี+โฆษณา ให้กับฝ่ายตรงข้าม ทำให้คดีนี้ ต่างฝ่ายต่างอุทธรณ์ คือ ฝ่ายตรงข้ามก็อุทธรณ์ให้ผมรับโทษเพิ่มและต้องขอขมาผ่านรายการทีวี อีกทั้งยังนำผลคำพิพากษาในครั้งนี้ไปฟ้องคดีที่ 5_แพ่ง หมิ่นประมาท ส่วนฝ่ายผมก็อุทธรณ์ว่า ขอให้คณะท่านผู้พิพากษาในชั้นอุทธรณ์ "ยกฟ้อง" ซึ่งในท้ายที่สุดแล้วปรากฎตามผลคำพิพากษาในบทความนี้ว่า คณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 "พิพากษากลับให้ยกฟ้อง"

จากนี้ผมจะได้ขยายความรายละเอียดเท่าที่จำเป็น และให้ความรู้ไปตลอดเอกสารผลคำพิพากษา และหวังว่าทุกท่านนอกจากจะได้ความรู้จากประสบการณ์จริงของผมแล้ว ยังทราบข้อเท็จจริงควบคู่กันไปด้วยครับ ความอดทนเท่านั้น คนเราจึงจะกระทำความจริงให้ปรากฏได้

หน้าที่ 9 ของคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ที่ "พิพากษากลับให้ยกฟ้อง" ครับ ตามอ่านรายละเอียดกันครับ

ทนายของเครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ (ที่ 3 จากซ้าย) ทนายธีรยุทธ สุวรรณเกษร

ผมท้าวความเล็กน้อยครับ เดิมทีการอ่านคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ในคดีหมิ่นประมาทนี้ ต้องอ่านในวันที่ 22 เม.ย.63 แต่เนื่องจากคำพิพากษายังมาไม่ถึง จึงมีการเลื่อนอ่านคำพิพากษาไปเป็นวันที่ 27 พ.ค.63 ดังนั้นในวันที่ 24 เม.ย.63 หลังฟังคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ คดีที่ 1_อาญา แจ้งความเท็จ "ยกฟ้อง ยืนตามศาลชั้นต้น" ไปแล้ว ขณะที่รอถ่ายสำเนาคำพิพากษาอยู่นั้น ทางเจ้าหน้าที่ในฝ่ายงานอุทธรณ์ได้แจ้งว่า คำพิพากษาของคดีที่ 2_อาญา หมิ่นประมาท ที่นัด 27 พ.ค.63 นั้นมาแล้วมาพร้อมกัน ทำให้ทางทนายฝ่ายตรงข้าม เขียนคำร้องเพื่อขอฟังคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์เลย ผมกับภรรยาจึงต้องรอขึ้นห้องพิจารณาอีกครั้ง ท้ายที่สุดแล้วปรากฎตามคำพิพากษาชั้นอุทธรณ์ "พิพากษากลับ ยกฟ้อง ค้านกับศาลชั้นต้น" ซึ่งผมจะได้ลำดับความให้ได้ทราบความจริงและข้อมูล ดีงนี้ครับ

จะเห็นว่าหากทุกท่านได้อ่านความในหน้าที่ 1-4 จะพอเข้าใจความตามลำดับ ผมขอย่อความให้กระชับขึ้น คือ

• ผมได้ไปกระทรวงแรงงานเพื่อให้ข้อมูลการทุจริตคอรัปชั่นขององค์กรคนพิการ และข้อมูลการทุจริตประพฤติมิชอบของเจ้าหน้าที่รัฐ ซึ่งผมเองได้ทำแผนผังเชื่อมโยงตัวบุคคลไว้ด้วย และสืบเนื่องจากมีการออกมาคัดค้านการร้องเรียนของผมก่อนหน้านี้ ดังนั้นในแผนผังผมจึงใส่ชื่อนามสกุลของบุคคลที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติมเข้าไปด้วย เพื่อประกอบการอธิบาย ซึ่งสำหรับผู้ฟ้องศาลผมในคดีนี้นั้น ส่วนตัวผมไม่เคยร้องเรียนเขาแม้แต่นิดเดียว ไม่เคยแม้แต่จะมีเศษเสี้ยวในสมองของผมเลย ทั้งๆ ที่ผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้ ตลอด 3 ปีเต็ม ตามราวี ร้องเรียนเข้าข่ายลักษณะทำหนังสือสนเท่ห์ ให้ข้อมูลเท็จ ร้องเรียนเท็จ และฟ้องศาลเท็จ ผมมาโดยตลอด ปรากฎเป็นหลักฐานมากมายหลายหน่วยงาน ซึ่งผมจะเปิดโปงในเร็วๆ นี้ ในภาคที่ 1 ของทั้ง 5 ภาค **สามารถตามอ่านได้ที่ลิงก์นี้ https://npr-pwd.blogspot.com/p/blog-page_8.html
• ในตอนที่ 2/3 ผมจะได้นำหลักฐาน ขยายความให้ทุกท่านได้อ่าน เนื่องจากผมพิจารณาวิเคราะห์เองตามคำพิพากษา ว่าอาจจะเป็นอีกข้อมูลหลักฐานหนึ่งประกอบการพิจารณาของคณะท่านผู้พิพากษาอุทธรณ์ภาค 1 ประกอบฎีกาที่ใช้สนับสนุน ซึ่งตามข้อเท็จจริงคือ ผมไม่ได้เป็นคนทำสกู๊ปรายการข่าว อีกทั้งผมไม่เคยพูดหรือกล่าวถึงโจทก์ในคดีนี้เลย ***ว่ากันจริงๆ นะครับ ผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้ ผมสงสารลูกๆ ของเขา ผมไม่เคยแม้แต่จะคิดทำอะไร ทำร้ายหรือใดๆ หรือถ้าจะแรงๆ ก็คงประมาณ ไม่ได้อยู่ในสายตาผม ไม่ได้มีความสำคัญอะไร ***แต่หลังจากที่คนๆ นี้ มาฟ้องศาลเท็จ อะไรมากมายผมขนาดนี้ ผมเริ่มรู้สึกสงสัยแล้วว่า ทั้งๆ ที่ครอบครัวเขายากจน เคยขอเงินผมหลายครั้ง ผมให้ภรรยาผมโอนเงินไปให้ เราก็มีหลักฐานการโอนเงิน เขาไม่มีคอมพิวเตอร์ใช้ทำงานผมยกโน๊ตบุ๊คให้ใช้ 1 เครื่อง เขาอยากบริจาคข้าว+น้ำดื่ม+ของแห้ง ให้คนพิการ ผมทั้งบริจาคและขอรับบริจาคจากคนอื่นมาให้เต็มคันรถกระบะให้เขาไปแจก เขามารับถึงบ้านผม มีภาพถ่ายมีหลักฐานทั้งหมด เขาอยากมีรถตู้ใช้งานมาเบิกเงินล่วงหน้าไป 2 แสนกว่าบาท ผมมอบหมายให้คุณเทพเทวิน แสนโภชน์ดูแล ก็มีสัญญายืมเงินซึ่งก็ยังคืนเงินไม่ครบ ครอบครัวเขาไม่มีอาชีพ ผมจึงให้ทุน 2 หมื่นไปทำอาหารกลางวันมาส่งในโครงการที่ผมบริหารจัดการ ก็มีหลักฐานการโอนเงิน ผมทำดีมีบุญคุณกับเขามากมาย จนครอบครัวผมสงสัยว่า ครอบครัวผมไปทำอะไรเขา ***ที่สงสัยต่อคือ เมื่อเขายากจน เขาเอาเงินที่ไหนมาวางศาล เอาเงินที่ไหนมาจ้างทนาย ทุกท่านสงสัยเหมือนผมไหม หรือไม่ อย่างไรครับ ถ้าสงสัย เร็วๆ นี้ผมอาจจะนำข้อมูลมาแบ่งปันกันครับ 
• เมื่อท่านผู้พิพากษาได้มีคำพิพากษาว่า ผมหมิ่นประมาท (หน้า 3-4) ผมก็ไปทำเรื่องรายงานตัวตลอด 1 ปี จนถึงวันนี้ผมได้รายงานตัวไปแล้ว 2 ครั้ง ผมทำตามคำสั่งศาลครบถ้วน แต่ผมก็อุทธรณ์พร้อมแนบหลักฐานจำนวนมากถึงความบริสุทธิ์ใจ สุจริตต่อการร้องเรียนพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ ซึ่งไม่เกี่ยวข้องอะไรกับผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้เลยแม้แต่นิดเดียว ผมทำหนังสือร้องเรียนกว่า 100 ฉบับไปยังหน่วยงานต่างๆ ไม่มีแม้แต่ชื่อของผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนนี้เลย บางทีผมก็นึกนะครับว่า ***ผู้นำนคนพิการคนนี้ สำคัญตัวเองผิดไปรึเปล่า ตอนขึ้นศาล ผมจำได้เลยว่า คำว่า "ประธานชมรมฯ ระดับจังหวัด" ยิ่งใหญ่คับโลกใบนี้เลย ผมได้รับรางวัลต่างประเทศระดับนานาชาติ 2 รางวัล ผมยังไม่เคยเอารางวัลเหล่านี้ไปกล่าวอ้าง อวดอ้างอะไรที่ไหนเลย ถ้าไม่ใช่ว่าต้องไปบรรยาย หรือต้องทำงานในหน้าที่ที่ต้องอ้างอิงรางวัลที่ได้รับ ครับ

ในหน้าที่ 4 นี้มีจุดน่าสนใจคือ ที่ผมขีดเส้นใต้สีแดงว่า "ศาลอุทธรณ์ภาค 1 ตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้ว" เป็นความรู้ใหม่ของผมที่พึ่งทราบว่า การวินิจฉัยในชั้นอุทธรณ์จะมีท่านผู้พิพากษาเป็นคณะในการวินิจฉัย และยังมีภาษาทางกฎหมายเรียกกันง่ายๆ สั้นๆ ว่า "ศาลสูง" ทำให้ในชั้นอุทธรณ์ จะเป็นอีกขั้นหนึ่งของการต่อสู้ผ่านกระบวนการยุติธรรม ที่ตัวผมในฐานะจำเลย มีกำลังใจที่จะส่งข้อมูลเพิ่มเติมประกอบการอุทธรณ์ แน่นอนว่าฝ่ายตรงข้ามก็อุทธรณ์เช่นกัน

สำหรับหน้า 5-6-7 มีเนื้อหาร้อยเรียงกันต้องอ่านเชื่อมโยงกัน แต่มาสรุปที่หน้า 7 ที่ผมได้ขีดเส้นใต้สีแดง กล่าวโดยย่อคือ ผมแสดงหลักฐานที่ทางคณะกรรมการกระทรวงแรงงานมีหนังสือเชิญให้ข้อมูล เพราะผมได้ร้องเรียนที่สำนักนายก ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้เป็นผคู้เสียหายโดยตรง แต่เพราะผมเป็นประธานเครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการและตัวผมก็เป็นคนพิการ ผมจึงออกมาพิทักษ์สิทธิ์คนพิการโดยสุจริต อีกทั้งโจทก์ก็ยืนยันในคำให้การชั้นสืบพยานว่า มีการโกงทุจริตคนพิการจริงในประเทศไทย ส่งผลทำให้ในหน้าที่ 8 นั้น คณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 จึงพิจารณาได้ว่า "ผมกระทำการโดยสุจริตเพื่อความชอบธรรมป้องกันตนหรือป้องกันส่วนได้เสียเกี่ยวกับตนตามทำนองคลองธรรม ย่อมได้รับความคุ้มครองตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 329 (1)"

ในหน้า 8-9 คำพิพากษาจึงเชื่อมโยงกันให้เห็นว่า คณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ไม่เห็นพ้องด้วย การอุทธรณ์ของผมซึ่งทนายธีรยุทธ สุวรรณเกษร ได้ทำอุทธรณ์และแก้อุทธรณ์ของฝ่ายโจทก์ นั้น "ฟังขึ้น" มาถึงตรงนี้ ส่วนตัวผมขอแบ่งปันความคิด ในวันที่ผมฟังคำพิพากษาของท่านผู้พิพากษาศาลชั้นต้น ทนายแนะนำผมว่า ผมไม่ต้องกังวลใจอะไรไป เนื่องจากหากพิจารณาตามประสบการณ์เกือบ 30 ปีของทนายนั้น ท่านผู้พิพากษาท่านทราบดีว่า คดีนี้ไปถึงชั้นอุทธรณ์แน่นอน ดังนั้นในชั้นอุทธรณ์นั้น มีแนวโน้มที่จะพิจารณาข้อมูลหลักฐานตามกรอบมาตรา 329 ซึ่งทนายฝ่ายผมก็ให้กำลังใจว่า ท่านผู้พิพากษาต้องมองเห็นผลงานการช่วยเหลือสังคมที่ผมทำมาตลอด 10 กว่าปีประกอบการพิจารณามาตรา 329 ครับ

และในประโยคสุดท้ายในหน้าที่ 9 คือ "ไม่จำต้องวินิจฉัยอุทธรณ์ข้ออื่นของจำเลยอีกต่อไป เพราะไม่ทำให้ผลคดีเปลี่ยนแปลงไป" ตรงนี้ผมยังไม่ได้สนทนาสอบถามจากทนายว่ามีความหมายว่าอย่างไร เบื้องต้นผมขอตีความเอาเองว่า น่าจะมีความหมายว่า ผมอาจจะส่งข้อมูลหลักฐานมากเกินไปเพื่อยกอ้างตามที่ทนายเขียนคำอุทธรณ์ ***ตรงนี้หากผมมีความคืบหน้า ผมจะมาปรับเนื้อหาให้นะครับ (ขอใส่???? ไว้พิกัดจุดสังเกตไว้ก่อนครับ)

ดังนั้นแล้วคณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 จึง "พิพากษากลับ ให้ยกฟ้อง" ซึ่งนับเป็นข่าวดีที่ได้รับฟังคำพิพากษา "ยกฟ้อง" ในชั้นอุทธรณ์ทั้ง 2 คดี หรือเรียกว่า ผมใช้ความอดทนสังขารร่างกายของผมจนรอผลว่าชนะคดี เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความสุจริต ความจริง เท่านั้นที่ถาวร ครับ

สำหรับคดีที่ 2_อาญา หมิ่นประมาท ของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา คดีนี้นั้น มีจุดสำคัญอยู่ที่ตัวผู้นำคนพิการระดับพื้นที่ที่ฟ้องผม เพราะเขายังฟ้องแพ่งผมในคดีที่ 5 ต่อเนื่องจากคดีนี้ ดังนั้นเฉพาะคดีนี้ ผมจึงตัดสินใจพิมพ์เป็นบทความไว้ 3 ตอน บทความที่เกี่ยวข้องกับพฤติกรรมของผู้นำคนพิการคนนี้ จะเป็นเนื้อเป็นหนังในภาคที่ 1 นะครับ รอคอยคิดตามอ่านกันครับ แล้วทุกท่านจะทราบกลวิธีต่างๆ เพื่อนำไปเป็นข้อพึงระวัง หากท่านเป็นคนพิการจะได้ทราบไว้ปกป้องสิทธิ์ตัวท่านเอง แต่หากท่านเป็นสถานประกอบการ ท่านจะได้ระวังตัว ไม่ไปหลวมตัวใช้สิทธิ์คนพิการกับพฤติกรรมที่คล้ายคลึงกัน เพื่อร่วมไม้ร่วมมือกันให้เกิดการใช้สิทธิตามมาตราต่างๆ กับคนพิการโดยตรง และจะทำให้คนพิการและครอบครัว สามารถลืมตาอ้าปาก มีอาชีพ มีรายได้ เลี้ยงดูตัวเองและครอบครัวได้อย่างยั่งยืนต่อไปครับ

ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณคณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 และกระบวนการยุติธรรม

พิมพ์เผยแพร่เมื่อ 25 เม.ย.63

ขอบพระคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano

24 เม.ย.63 @ "คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1" คดีที่ 1 อาญา_แจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน ตอนที่ 1/2 @ "ศาลอุทธรณืภาค ๑ พิพากษาให้ยกฟ้องตามศาลชั้นต้น" ภาพยนตร์พึ่งเริ่มฉายครับ

สวัสดีครับทุกท่าน บทความตอนนี้จะยาวสักนิดนะครับ ผมอยากให้อ่านให้จบ เพราะว่าท่านจะได้รับความรู้มากมาย ผมจะพิมพ์ตามที่ผมรู้ผมสงสัยผมเข้าใจ ท้าวความสั้นๆ ว่า สืบเนื่องจากมีปฐมบทแห่งเหตุของการเริ่มต้นมหากาพย์การเริ่มต้นเคลื่อนไหวต่อต้านการทุจริตโกงสิทธิ์คนพิการ (ซึ่งผมจะได้พิมพ์ให้อ่านเร็วๆ นี้นะครับ) มีตัวละครมากมายที่เกี่ยวข้อง หนึ่งในตัวละครที่เกี่ยวข้อง คือคนพิการคนหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้มีการฟ้องศาลโดยตรงว่า ผมแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน และผมได้ขึ้นศาลอย่างยากลำบากมาโดยตลอดเพราะผมพิการรุนแรงกระดูกคอหัก ดังนั้นปกติก็ใช้ชีวิตลำบากอยู่แล้ว แต่กลับต้องขึ้นศาลพร้อมๆ กันถึง 4 คดีในช่วงเวลาเดียว แต่ปัจจุบันก็เป็น 5 คดี เพราะมีคดีแพ่งเพิ่มเข้ามา แต่ถ้าจะรวมว่ามี 6 คดีก็นับได้นะครับ เพราะมีรองผู้กำกับสถานีตำรวจแห่งหนึ่งใน กทม. โทรคุยกับผมว่ามีคนไปแจ้งความดำเนินคดีกับผมด้วยอีก 1 คดี ซึ่งตัวผมเองก็รอหมายเรียกอยู่ครับ

กลับมาที่คดีที่ผมต้องเป็นจำเลย ในคดีแจ้งความเท็จนี้ ผมเรียกว่า "คดีที่ 1" ในชั้นศาลชั้นต้นได้มี คำพิพากษา "ยกฟ้อง" ไปแล้ว สามารถอ่านบทความที่ลิงก์นี้ครับ https://npr-pwd.blogspot.com/2019/09/11.html แต่ฝ่ายตรงข้ามหรือโจทก์ยังติดใจจึงอุทธรณ์ ทางเราก็ทำแก้อุทธรณ์มาส่งที่ศาลจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จนผมได้รับหมายเรียกให้มาฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ในวันที่ 24 เม.ย.63 ผมกับภรรยาก็มาตามศาลนัด

ซึ่งคณะผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 ก็ได้มีคำพิพากษา "ยกฟ้องยืนตามศาลชั้นต้น" ตลอดการอ่านคำพิพากษา และผมกลับมาอ่านที่บ้าน ผมขอขยายความตามที่ผมเข้าใจ และขออธิบายเพิ่มเติมตามข้อเท็จจริงของเหตุการณ์จริงควบคู่กันไปด้วย ดังนั้นถ้าทุกท่านได้อ่านจนจบ ท่านจะได้ทั้งความรู้ความเข้าใจ และความจริง ควบคู่กันไปด้วยครับ ซึ่งบทความชุด "5 ภาคโกงคนพิการ" นี้ ผมอุทิศเวลาเพื่อเป็นวิทยาทานกับทุกท่านครับ แน่นอนผมจะพิมพ์บทความอะไร จะต้องอยู่บนพื้นฐานของข้อมูลหลักฐาน และความจริง เท่านั้นครับ

ผมจั่วหัวภาพแรกเป็นผลคำพิพากษา "ยกฟ้องยืนตามศาลชั้นต้น" มาแปะให้ทราบกันก่อนนะครับ

เดิมทีผมเคยอยากเล่าเรื่องความจริงตั้งแต่คำพิพากษาศาลชั้นต้นแล้วละครับ แต่ผมเห็นว่า ทางฝ่ายตรงข้ามมีการอุทธรณ์ ผมจึงตัดสินใจเล่าเรื่องราวความจริงในบทความนี้แทนครับ สำหรับรายละเอียดเชิงลึกมากๆ ผมจะเปิดเผยใน "ภาคที่ 1 ปฐมบทของการขับเคลื่อนพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ" จึงขออ้างอิงที่มาแบบพอสังเขป ดังนี้

ผมเคยให้โอกาสผู้นำคนพิการระดับจังหวัดคนหนึ่ง ที่สารภาพกับผมว่า เคยทุจริตมาก่อน โดยจำยอมต้องกระทำการทุจริตเพราะมีหลายสาเหตุบังคับให้จำยอมต้องทำโดยกระทำการให้กับนายกสมาคมคนพิการแห่งหนึ่ง ผมจึงให้โอกาสกลับเนื้อกลับใจมาร่วมกระทำความดี ช่วยเหลือคนพิการร่วมกัน โดยผู้นำคนพิการคนนี้ตั้งใจจะให้ผมนำสิทธิมาตรา 35 ที่สถานประกกอบการที่ต้องจ้างงานคนพิการมาส่งเสริมพัฒนาอาชีพผ่านการอบรมตามกฎหมาย พร้อมกันนี้ผู้นำคนพิการคนนี้ยังนำข้อมูลทุจริตของนายกสมาคมคนพิการแห่งนั้นมาให้ผม อีกทั้งตัวผู้นำคนพิการคนนี้ยังเป็นผู้เสียหายร่วม และร่วมเขียนคำร้องเรียนด้วยลายือตัวเอง กอปรกับมีการร้องเรียนจากคนพิการจังหวัดนครปฐมเข้ามาจำนวนหนึ่ง ทำให้ในปี 2559 ผมจึงจัดตั้ง "เครือข่ายพิทักษ์สิทธิ์คนพิการ"

ต่อมาผมได้จัดการอบรมให้กับสถานประกอบการจนได้รับความไว้วางใจให้เป็นที่ปรึกษาและดำเนินการแทนสถานประกอบการจำนวน 3 แห่ง ประกอบด้วย บริษัทญี่ปุ่น 2 แห่ง และธนาคาร 1 แห่ง โดยผู้นำคนพิการคนนี้ยังได้รับการมอบหมายจากผมในการเฟ้นหาคนพิการเข้าร่วมโครงการ เนื่องจากเขาเป็นผู้เสนอว่าอยากให้คนพิการในจังหวัดที่เขาเป็นผู้นำได้รับโอกาส แน่นอว่าถ้าผู้นำคนพิการคนนี้ไม่ได้ขอไว้ว่าจะขอให้สิทธิ์คนพิการในจังหวัดตัวเอง ผมย่อมมีความสามารถประกาศรับสมัครคนพิการเข้าร่วมโครงการได้แน่นอนอยู่แล้ว เพราะตามข้อเท็จจริงมีขบวนการที่จะทำลายชื่อเสียงของผม มีผู้นำคนพิการอีกจังหวัดหนึ่งร่วมมือกับผู้นำคนพิการคนนี้ ถอนสิทธิ์คนพิการออกก่อนเริ่มโครงการเพียง 1 สัปดาห์

แต่โครงการที่ผมดูแลไม่ได้พังครืนลงมาเพราะว่า ผมกับภรรยาสังหรณ์ใจ คือเราสองคนจะมีสัญชาตญาณในการใช้ชีวิตไม่ประมาทอยู่เสมอ เราพิจารณาเห็นความผิดปกติหลายเรื่อง จึงเตรียมการหาคนพิการสำรองไว้ถึง 80 ราย เมื่อขบวนการทุจริตนี้ กลั่นแกล้งผม ถอนกำลังคนออกเพื่อให้ผมผิดสัญญาไม่สามารถจัดทำโครงการสำเร็จ ผมจึงติดต่อคนพิการสำรองทั้งหมดเข้าร่วมโครงการทันท่วงที จากนั้นผู้นำคนพิการคนนี้ที่มาฟ้องผมในคดีนี้ ยังคงฝังตัวร่วมโครงการที่ผมดำเนินการอยู่ จนล่วงเลยมา ประมาณ 40 วัน ผู้นำคนพิการคนนี้เริ่มแผนการณ์ที่จะทำให้โครงการที่ผมดูแลล่ม ด้วยการถอนคนออกอีก รวมถึงตัวเขาด้วย ด้วยการไม่มาอบรม และจะนำเรื่องไม่มาอบรมเป็นเหตุไปร้องเรียนว่า ผมอบรมไม่ครบจำนวน ผมจึงเติมคนพิการสำรองเข้าไปอีก ผมสามารถแก้ปัญหาได้ทันทีและถูกต้องตามกฎหมายเพราะมีรายงานการประชุม มีการทำหนังสือถามไปยังหน่วยงานราชการ แน่นอนว่าผมสามารถแก้ปัญหาได้ทัน และสถานประกอบการไม่ถูกปรับเงิน แต่สถานประกอบการก็มีมุมมองว่า มันเกิดอะไรขึ้น คนเหล่านี้วางแผนมาแล้ว แ่ตลอดเวลาก็ไม่สามารถล้มโครงการที่ผมดูแลได้

ตลอดวลาคนพิการที่ร่วมโครงการ ได้บอกเล่ากับผมว่า ผู้นำคนพิการคนนี้ต่อว่าด่าทอผม ใส่ร้ายป้ายสี เวลานั่งอยู่ในรถตั้งแต่ต้นทางยันถึงสถานที่อบรมแทบทุกวัน แต่ไม่มีใครกล้าเป็นพยาน จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์ที่ผู้นำคนพิการคนนี้ ได้ต่อว่าผมด้วยคำพูดที่ว่า "มันก็โกงเหมือนกันทั้งนั้นละ" ตามคำฟ้องของผู้นำคนพิการคนนี้ ว่าผมกับจำเลยที่ 2 ร่วมกันแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน และในท้ายที่สุดผมเองก็ต่อสู้จนมีคำพิพากษา "ยกฟ้อง" ทั้ง 2 ศาล คือ ศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์ // สำหรับรายละเอียดพร้อมหลักฐานการวางแผนล้มโครงการที่ผมดูแล รอติดตามอ่านกันนะครับ เร็วๆ นี้ครับ

สำหรับความรู้ที่ผมอยากแบ่งปันในหน้าที่ 3 ของคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ที่ผมขีดเส้นใต้สีแดงไว้ แสดงให้เห็นว่า ในระดับของศาลอุทธรณ์นั้นจะมีผู้พิพากษาเป็นคณะในการวินิจฉัย และภาษาทั่วไปของนักกฎหมายจะเรียกท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า "ผู้พิพากษาศาลสูง" ซึ่งกว่าจะได้เป็นผู้พิพากษาในชั้นอุทธรณ์ได้ ต้องมีผลงานการตัดสินคดีที่ผมคิดเองว่า มีความยุติธรรมตามข้อกำหนดหรือนับแต้มจนได้เป็นผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ครับ

สำหรับในหน้าที่ 4-7 ผมขอเล่าย่อๆ ดังนี้นะครับ ฝ่ายตรงข้ามหรือฝ่ายโจทก์ มีพยานมา 2 คน คนหนึ่งเป็นตำรวจ อีกคนคือภรรยาของโจทก์

• คำให้การของภรรยาโจทก์ ให้การในลักษณะที่ตัวผมกับโจทก์ ทะเลาะกัน ดังนั้น การที่โจทก์กล่าวอ้างว่า เหตุใดผมจึงไม่โทรคุยกับโจทก์ ผู้พิพากษาจึงวินิจฉัยว่า ผมก็คงไม่โทรไปหาโจทก์ เพราะมีเหตุขัดแย้งกัน อีกทั้งก็อาจเป็นมูลเหตุให้เชื่อจำเลยที่ 2 ได้โดยง่ายว่าโจทก์มาต่อว่าหมิ่นประมาทผม
• คำให้การของตำรวจ ทำให้รู้ข้อเท็จจริงว่า ผมไปแจ้งความผู้นำคนพิการคนนี้ว่าหมิ่นประมาทผม  เพราะฟังจากจำเลยที่ 2 ดังนั้น ผมแจ้งความไปตามที่ได้ยินมา และจำเลยที่ 2 เป็นพยานในการแจ้งความ ซึ่งตรงนี้มีข้อพิจารณาเพิ่มเติมตรงที่ ไม่ได้มีการวินิจฉัยเรื่องผลประโยชน์ใดๆ ที่ฝ่ายโจทก์กล่าวอ้างว่าผมกับจำเลยที่ 2 ร่วมมือกัน

สำหรับหน้า 8 ซึ่งเป็นเนื้อหาสรุปคำพิพากษา "ยกฟ้องยืนตามศาลชั้นต้น" ผมสนใจประโยค "พยานหลักฐานที่โจทก์นำสืบมาดังกล่าวย่อมไม่อาจรับฟังข้อเท็จจริงได้ว่า จำเลยที่ 1 ได้กระทำความผิดตามที่โจทก์ฟ้อง ....." เรื่องมาถึงตรงนี้แล้ว ผมอยากพิมพ์เรื่องราวอีกมากมายให้ทุกท่านอ่านนะครับ เช่น พฤติกรรมของโจทก์ ทั้งหน้าห้องพิจารณาคดี ทั้งในห้อง หรือแม้แต่การพิมพ์ข้อความในอินเตอร์เน็ต ที่โกหกมดเท็จ แทบไม่มีความจริง เปรียบเสมือนคนที่หลอกตัวเองอยู่ แต่ผมก็ตัดสินใจไม่พิมพ์ แม้ว่าหลายๆ ข้อมูลจะสามารถเชื่อมโยงกับบทความของผมได้ครับ ทุกท่านรออ่านตอนที่ 2/2 นะครับ เพราะเป็นผลสืบเนื่องจากผลคำพิพากษายกฟ้องของทั้ง 2 ศาล ครับ

ข้าพเจ้าขอขอบพระคุณคณะท่านผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 1 และกระบวนการยุติธรรม

พิมพ์เผยแพร่เมื่อ 25 เม.ย.63

ขอบพระคุณครับ
ปรีดา ลิ้มนนทกุล
คนทุพพลภาพมืออาชีพ

@preedano